Twoja aplikacja działa. Ludzie za nią płacą i otwierają ją codziennie. Ale technologia pod spodem się starzeje. Poprawki trwają dłużej, niż powinny, aplikacja nigdy nie jest tak płynna jak konkurencja, a narzędzia, na których ją zbudowano, z roku na rok dostają mniej aktualizacji.
Prędzej czy później ktoś wypowiada to słowo: przepisujemy. I łatwo sobie wyobrazić, co dalej. Miesiące, w których nie wychodzi nic nowego. Potem jeden dzień premiery, w którym wszystko zmienia się naraz, a o tym, co się zepsuło, dowiadujesz się publicznie.
Sonos przeżył taki dzień w maju 2024 roku. Firma zastąpiła swoją aplikację przebudowaną wersją, a klienci po jej otwarciu odkryli, że zniknęły alarmy i wyłącznik czasowy, a codzienne rzeczy przestały działać. W lipcu prezes przeprosił. W styczniu następnego roku ustąpił ze stanowiska.
To przez takie historie ludzie boją się przepisywania aplikacji, i ten strach jest uzasadniony. Ale lekcja nie brzmi „nigdy nie przepisuj”. Lekcja brzmi: przepisanie aplikacji nie powinno być wydarzeniem.
Tej jesieni przenieśliśmy GoalGo, naszą aplikację do celów i nawyków na iPhone’a, z Ionic na React Native. To pełna zmiana technologii, na której zbudowana jest aplikacja. Dla jej użytkowników była to wersja 2.6.0, aktualizacja jak każda inna. Ich cele były na miejscu. Przypomnienia przychodziły o czasie. Widżety na ekranie głównym zostały tam, gdzie je ustawili. Umożliwiły to trzy kroki i żaden z nich nie wymaga dużego zespołu.
Jedna aplikacja, mózg i twarz wymieszane
Mózg wyniesiony, ta sama aplikacja
Dwie aplikacje na jednym mózgu
Jedna nowa aplikacja
Kroki widoczne dla użytkowników: żaden
Dlaczego w ogóle się przenieśliśmy
Ionic pozwala zbudować aplikację tak, jak buduje się stronę internetową, a potem opakować ją tak, żeby działała na telefonie. To dobry sposób na start. Szybko dochodzisz do działającego produktu, z jednym zespołem i jednym kodem.
Z czasem zmieniły się dla nas dwie rzeczy.
Pierwsza to wsparcie. Ionic dostaje mniej uwagi niż kiedyś, a społeczność wokół niego się kurczy. Dla firmy ma to większe znaczenie, niż się wydaje. Mniejsza społeczność to mniej utrzymywanych dodatków, mniej odpowiedzi, kiedy coś się psuje, i wolniejsze poprawki, kiedy Apple zmienia zasady, a robi to co roku.
Druga to wydajność. Aplikacja w Ionic to pod spodem strona internetowa uruchomiona wewnątrz aplikacji. React Native rysuje prawdziwe natywne ekrany. Użytkownicy tego nie wiedzą, ale to czują: w tym, jak przewija się lista, jak wysuwa się panel, jak zachowuje się klawiatura.
Żadna z tych rzeczy nie była sytuacją awaryjną i właśnie o to chodziło. Najlepszy moment na zmianę to ten, zanim stanie się konieczna. Zostanie przy starym oznaczałoby budowanie każdej nowej funkcji na fundamencie, który z roku na rok jest trochę słabszy.
Krok pierwszy: wyjmij mózg z aplikacji
Pomyśl o aplikacji jak o dwóch częściach. Jest twarz: ekrany, przyciski, animacje. I jest mózg: reguły. Co liczy się jako seria. Kiedy przychodzi przypomnienie. Jak liczy się postęp w drodze do celu. Jak twoje dane są zapisywane i synchronizowane między urządzeniami.
W większości aplikacji te dwie części są ze sobą wymieszane i właśnie to sprawia, że przepisywanie jest niebezpieczne. Zaczynasz od zmiany twarzy, a kończysz, przypadkiem przepisując mózg. Każda przepisana reguła to szansa, żeby zrobić ją odrobinę źle, w sposób, którego nikt nie zauważy przez tygodnie.
Dlatego nasz pierwszy krok nie miał nic wspólnego z nową technologią. Wzięliśmy wszystko, co nie było ekranem, i przenieśliśmy to do osobnego pakietu: oddzielnej, samodzielnej części kodu z jedną surową zasadą. Nie wolno jej wiedzieć, jaka aplikacja z niej korzysta.
Tu pomogło nam to, jak mamy wszystko ułożone. GoalGo żyje w monorepo, czyli w jednym repozytorium, w którym aplikacja, strona internetowa i współdzielone pakiety leżą obok siebie. Ponieważ wszystko jest razem, stara aplikacja zaczęła korzystać z wyniesionego mózgu tego samego dnia, w którym go przeniesiono. Nie było nic do kopiowania ani drugiej wersji, którą trzeba by utrzymywać w zgodzie z pierwszą.
Przed
Aplikacja w Ionic
Po kroku pierwszym
Mózg: reguły, dane, synchronizacja
serie · przypomnienia · postęp celów · zapis i synchronizacja
Potem to wydaliśmy. Stare ekrany, ta sama aplikacja, tylko mózg mieszka teraz gdzie indziej. Nikt nie zauważył i właśnie to było sprawdzianem. Istniejące testy dalej przechodziły, a aplikacja dalej czytała tę samą bazę danych i te same ustawienia. Gdyby coś poszło nie tak, znalibyśmy przyczynę, bo nic innego się nie zmieniło.
Najpierw zrób niewidoczną połowę. To najmniej ekscytujący z trzech kroków, a usuwa większość ryzyka.
Krok drugi: dwie aplikacje, jeden mózg
Następnie zbudowaliśmy nową aplikację tuż obok starej, w tym samym repozytorium. Obie korzystały z tego samego mózgu. Nowa musiała być tylko twarzą.
Stara aplikacja (Ionic)
Działa w App Store
Nowa aplikacja (React Native)
W budowie
Mózg
reguły, dane, synchronizacja
To zmienia charakter pracy. Nigdy nie musieliśmy pytać, czy nowa aplikacja poprawnie liczy serie, bo uruchamia dokładnie ten sam kod co stara. Zostało tylko pytanie, czy każdy ekran wygląda i działa tak samo jak ten, który zastępuje. Na to można odpowiedzieć gołym okiem.
Zrobiliśmy więc referencyjne zrzuty każdego ekranu starej aplikacji i przenosiliśmy po jednym obszarze naraz: najpierw nawyki, potem cele, potem ekran główny, potem ustawienia. Każdy obszar porównywaliśmy z jego wzorcem, zanim przeszliśmy do następnego.




Przeciągnij linię. Na lewo od niej jest stara aplikacja w Ionic, na prawo nowa w React Native, na tych samych danych.
Przez cały ten czas stara aplikacja ani na chwilę nie przestała być prawdziwym produktem. Można ją było zbudować i wydać każdego dnia. Pilny problem dało się w niej naprawić bez czekania na nową wersję. A każde ulepszenie mózgu trafiało do obu aplikacji jednocześnie.
To przeciwieństwo zwykłego zamrożenia rozwoju. Przy typowym przepisywaniu zespół kończy z dwoma półproduktami: starym, którego nikt nie chce dotykać, i nowym, który nie jest gotowy. My mieliśmy jeden gotowy produkt i jeden rosnący, a łączyło je wszystko, co ważne.
Lista rzeczy, które nie mogą się zmienić
Zanim zbudowaliśmy pierwszy nowy ekran, spisaliśmy listę. Nie była to lista funkcji do zbudowania. Była to lista rzeczy, których użytkownik nie może nigdy zauważyć.
Dla GoalGo wyglądała tak:
- Ich dane. Każdy cel, nawyk i wpis. Nowa aplikacja otwiera dokładnie tę samą bazę danych, którą zapisała stara, w tym samym miejscu. Bez eksportu, bez importu, bez ekranu „migrujemy twoje dane”.
- Ich ustawienia. Wszystko, co wybrali, zostaje wybrane.
- Ich przypomnienia. Te już zaplanowane nadal przychodzą.
- Ich subskrypcja. Płacący użytkownicy są rozpoznawani od razu, bez przywracania zakupów.
- Ich widżety. Zostają na ekranie głównym tam, gdzie ustawił je użytkownik, i dalej pokazują właściwe liczby.
Linijkę o widżetach łatwo przeoczyć. Nikt nie wpisuje jej na listę funkcji. Ale ktoś, kto po aktualizacji znajduje na ekranie głównym puste pole, właśnie się dowiedział, że aktualizacja coś zepsuła, i jego zaufanie do całej reszty spada razem z tym.
Taka lista jest tylko życzeniem, dopóki jej nie przetestujesz. Nasz test łatwo opisać. Weź kopię starej aplikacji z prawdziwymi danymi. Zainstaluj na niej nową aplikację, dokładnie tak, jak zrobiłby to App Store. Potem sprawdź każdą linijkę listy.
Potem zrób to w drugą stronę. Zainstaluj starą aplikację na nowej i sprawdź, czy nadal wszystko otwiera. Ta druga połowa sprawia, że stara aplikacja jest prawdziwym planem awaryjnym, a nie tylko uspokajającym pomysłem. Sonos powiedział swoim klientom, że starej aplikacji nie przywróci. Jeśli nie możesz wrócić, nie masz siatki bezpieczeństwa.
- Nowa na starej
- Stara na nowej
| Nie może się zmienić | Nowa na starej | Stara na nowej |
|---|---|---|
| Dane | ||
| Ustawienia | ||
| Przypomnienia | ||
| Subskrypcja | ||
| Widżety |
Przeprowadzaliśmy ten test na każdym etapie i jeszcze raz na dokładnie tej wersji, która trafiła do App Store.
Krok trzeci: wyłącz starą aplikację
Kiedy nowa aplikacja była przetestowana i dostępna dla użytkowników, usunęliśmy aplikację w Ionic z repozytorium.
To zasługuje na osobny krok. Dwie aplikacje kosztują uwagę. Każda zmiana we wspólnym mózgu musi działać w obu, co jest w porządku przez jedno wydanie, a przez rok staje się ciężarem. Dlatego zdecyduj z góry, kiedy stara odchodzi. U nas odpowiedź brzmiała: kiedy nowa jest dostępna i stabilnie działa.
To też trzeba zrobić ostrożnie. Aplikacja, która żyje latami, obrasta różnymi rzeczami: notatkami, skryptami, małymi narzędziami, których zespół przestał już zauważać. Przejrzyj je, zanim cokolwiek usuniesz.
Zostaje nam jedna aplikacja, jeden mózg i wyraźna granica między nimi. Wersja na Androida, którą teraz przygotowujemy, korzysta z tego samego mózgu. A kiedy następnym razem trzeba będzie wymienić twarz, a kiedyś trzeba będzie, będzie to kolejna zwykła aktualizacja.
Jeśli to nie ty piszesz kod
Nie musisz rozumieć żadnej z tych technologii, żeby sprawdzić, czy przepisywanie w twoim zespole jest tak zorganizowane. Wystarczą cztery pytania.
Cztery pytania o przepisanie aplikacji
- 1
Czy pierwszy krok może wyjść bez żadnej widocznej zmiany?
Jeśli plan zaczyna się od nowych ekranów, reguły zaraz zostaną przepisane razem z nimi.
- 2
Czy starą aplikację nadal da się wydać jutro?
Jeśli nie, macie zamrożenie rozwoju, jakkolwiek je nazwiecie.
- 3
Co jest na liście rzeczy, które nie mogą się zmienić, i jak testujecie każdą linijkę?
„Będziemy uważać” to nie jest test.
- 4
Czy możemy wrócić?
Poproś, żeby pokazali to raz, na kopii prawdziwych danych.
Jasne odpowiedzi na wszystkie cztery oznaczają, że przepisanie najpewniej przejdzie jako zwykła aktualizacja. Mgliste oznaczają dzień premiery.
Zacznij od listy
Przepisywanie idzie źle wtedy, gdy dowiadują się o nim użytkownicy. Wszystko powyżej to jedna myśl zastosowana trzy razy: zmieniaj jedną rzecz naraz i udowodnij, że nic innego się nie ruszyło.
Zanim więc ktokolwiek napisze linijkę nowej aplikacji, spisz, czego twoi użytkownicy nie mogą nigdy zauważyć. Prostymi słowami, tak jak powiedziałby to klient. Potem zapytaj, jak zostanie sprawdzona każda linijka. Zacznij tę listę w tym tygodniu.
→ Dlaczego wciąż wybieramy React Native w 2026, czyli szerzej o samym frameworku.
→ GoalGo w naszym portfolio: aplikacja, o której jest ten tekst.
→ Jak budujemy aplikacje mobilne.
Źródła
- Premiera aplikacji Sonos w maju 2024 roku i brakujące alarmy oraz wyłącznik czasowy: TechRadar, maj 2024.
- Przeprosiny: Update on the Sonos app, Patrick Spence, blog Sonos, lipiec 2024.
- Stara aplikacja nie wróci: MacRumors, sierpień 2024.
- Odejście prezesa: MacRumors, styczeń 2025.




